αίΓυΠΤος (η αρχαία) ~ αιΘιόΠων Γη όπου αιΘίοΨ ~ ο αιΘήεις την όΨιν, αιθήεις = ο αιθαλώδης ή αιΘίοΨ ~ ο αίΘοΨ ~ ο έχων αιΘήν όΨιν, πυρώδην, κεκαυμένη. αίΘω ~ Καίω Τι. αίΘοΣ, το ~ ΚαΦΣων ~ ο ΚαύΣων.
αίΓυΠΤοΣ, η ~ Γη των ΠοΤαΜών ή αίΓΥΠΤοΣ ~ Γη ΧΥΜών ΠοΤαΜών. αίΓυΠΤοΣ ~ Γη ΧωΜαΤώΣεων εκ του Νείλου.
αίΓΥΠΤοΣ, ο ~ ο ΜέΓας ΠοΤαΜός της εΦάΛου Γης ~ της αΦΡιΚής. Αυτός ο Νείλος. αίΓυΠΤοΣ ~ ο ωΓύΓιος ΠοΤαΜός της αΦΡιΚής.
ΝείΛοΣ ~ ο Ρούς των εΡήΜων της Αφρικής. ΝείΛοΣ ~ αΓΡών ΡούΣ.
αίΓΥΠΤος, ο ~ Γης ΧυΜών ύΠαΤος, ο μυθικός βασιλέας των αγρών του Νείλου, αδελφός του Δαναού. αίΓΥΠΤος, ο ~ Γης ΧυΜών ΠαΤήρ, ο μυθικός γενάρχης των ποταμών. αίΓΥΠΤοΣ ~ ηΓεΜών ΠοΤαΜών ή αίΓΥΠΤος ~ ηΓεΜών αιΘιόΠων ή αίΓΥΠΤος ~ ΧυΜών ΠαΤήρ.
ΚόΠΤες ~ οι αιΓύΠΤιοι. Εθνοθρησκευτική ομάδα της Αιγύπτου.
ΒούΣιΡις ~ ΒαΣιΛεύς της
Αιγύπτου, μυθικός. ΒούΣιΡις ~ αιΣΣιόΠων άΡΧων [θ].
ΤύΜΒος ~ ο ΤάΦοΣ.
ΤΥΜΒος ~ ΤΥΝΒος > ΠυΡαΜίΔα.
ΠυΡαΜίς ~ οΣΣύΡωΜα [χ]. Οι πυραμίδες, όπου της γης, γεννήματα της ανάγκης, ξεκίνησαν την ιστορική τους διαδρομή ως οχυρωματικά έργα, εκεί που δεν υπήρχαν άκρα ή κατάλληλα άκρα για την ασφάλεια των κατοίκων της περιοχής σε περιπτώσεις εχθρικών επιδρομών.
ΠυΡαΜίΣ ~ η ΠυΡόεΣΣα.
ΦαΡαώ ~ ο Θεός ήΛιος ή ΦαΡαώ ~ ο εΛών Θεός με τον λογότυπόν του: ήΛιος ΣΣεός Τε άΝαξ.
ΒούΣιΡιΣ ~ ΒαΣιΛεύΣ μυθικός της Αρχαίας Αιγύπτου.
‘Ρα ~ ο ‘ήΛιος, ο θεός Ήλιος. ‘Ρα ~ ο όΣιΡις. ‘Ρα ~ η ΓαΛή στην μυστηριακή γλώσσα. ‘ήΛιος ~ ο ΒήΛιος ~ ο ΒαάΛ των σημιτικών λαών, Συρίων, Φοινίκων, Χαναναίων, Βαβυλωνίων κλπ.. ΒηΛίου άΛως ή ο ΒώΛος του ηΛίου ~ ο αΠόΛΛων.
όΣιΡιΣ ~ ΣηΛιαΚός ΣΣεός ~ ο ‘ήΛιαΚός Θεός, το φώς ενώ ο ΣιΘ ~ το ΣΚόΤος ή ΣουΤέΚ ~ το ΣΚόΤος ή ΤυΦώΝ ~ Το ΝήΦως, θεός του σκότους. ΣίΘ ~ Θεός ΓήΣ, η σκοτεινή Γη. ΣίΘ ~ ο ΔίαΣ ή ΔεύΣ, ΔέΦΣ ~ το έΔαΦος της Γης, ο Θεός των άΜΜων, ο Δίας ο Άμμων. ώΡοΣ ~ ΣείΡιος, ώΡοΣ ~ ο ήΛιοΣ ο μικκός. ώΡοΣ ~ ο οΡίΣΣων [ζ], ο γιός του Οσίριδος και της Ίσιδος.
όΣιΡις ~ ο ΡούΣ της Αιγύπτου, ο Νείλος.
όΣιΡις ~ ΣΣεός αΓΡών [θ]. όΣιΡις ~ ο αΓΡαίος ΣΣεός [θ]. όΣιΡις ~ ο Σώος αΓΡός, ο διασωθείς αγρός των εκβολών του Νείλου μετά την κάθε ετήσια πλήσμη ή αυτήν από Δευκαλίωνος.
όΣιΡις ~ ΝέΚυων ΣΣεός [θ].
όΣιΡις ~ οίΝου ΣΣεός [θ].
Θεός όΣιΡις ~ ο ΔιόΝυΣος, κατά τον Ηρόδοτο.
ίΣιΣ ~ η ΣΣεά [θ] της αρχαίας Αιγύπτου. Θεά ίΣιΣ ~ η ΦύΣιΣ, η πηγή των πάντων, η υψίστη των θεοτήτων. Η Βασίλισσα Ίσις ελατρεύετο σε όλον τον αρχαίον κόσμο, ως ΜήΤηρ Των ΘεϊΚών στην Φρυγία, ως Κεκρώπειος Αθηνά, ως Αθηνά της Πάφου, ως Άρτεμις Δίκταινα, ως Στυγία Περσεφόνη, ως θεά Δήμητρα, ως Ήρα, ως Ενυώ, ως Εκάτη, ως Ραμνουσία κλπ. (αΘηΝά ~ η ΝηίΘ)
ίΣις ~ ο ΧούΣ, η φερτή ιΛύΣ ~ Γη η ΡέουΣα του Νείλου που εχάριζε και χαρίζει την γονιμότητα στην έρημο της Αιγύπτου και την ζωή στους Αιγυπτίους. (απεικονίζεται, συνήθως, με το ονοματόσημο L🔛 ~ LΣ ~ η ιΛύΣ στην κεφαλή της και θηλάζουσα.)
ίΣις ~ η ΜαΓεία, όπου ΜαΓεία ~ η εΠαΓωΓή.
ΝηίΘ ~ η αΘηΝά.
Κά ~ η ειΚών, το απεικόνισμα, το δεύτερο σώμα του κάθε ανθρώπου μετά τον θάνατο.
‘ΝουΤ ~ Γης το άΝωΘεν, η θεά του ουρανού. ΝουΤ ~ η ΛηΤώ ~ ο ΘόΛος ο ουράνιος που εξεγέννησε τον Απόλλωνα και την Άρτεμιν. αΠόΛΛων ~ ο ΒώΛος του ηΛίου. άΡΤεΜις ~ ο αΣΤήΡ της Γης, ο μικρότερος ήλιος, η Μήνη ή Σελήνη.
άΝουΒις ~ ΝέΚυων Θεός.
Η Μυστηριακή Τριάς: άΜΜωνΡα (πατήρ) ~ ο όΣιΡιΣ, ΜουΘ ~ η ΜήΤηρ ή ΜούΘ ~ η Θεά ίΣις και ΧόΝΣ ~ ο ΚούΡοΣ ~ ο ‘ώΡοΣ. ώΡοΣ ~ ο οΡίΣΣων [ζ], πατήρ των τεσσάρων σημείων του ορίζοντος.
ΣέΡαΠις ~ ο ΠΡώιοΣ θεός, εκ των πρώτων θεός. ΣέΡαΠιΣ ~ ο εΣΠέΡιοΣ θεός, τα δε μυστήρια του Σεράπιδος "νυκτερινά όργια" ονομάζονταν.
αίΓυΠΤοΣ ~ η Γη των ΠοΤαΜού και Το ‘Ρέον ύδωρ, η ιΛύΣ και ο ΣήΛιος αποτελούσαν την τριαδική θεότητα της αρχαίας Αιγύπτου. ΘεόΣ ~ ο ΔοΜών, Θεοί δε η αρχή των πάντων και η ενέργεια που τα συντηρεί.
ΦαΡαώ ~ ο Φύς ή ο Παίς του ηΛίου. Φύς ~ ο Παίς (ανθρώπου, ζώου, φυτού). Ο Φύς, γενική του ΦυΤός όπως ο Παίς, γενική του ΠαιΔός).
Σχετικά ασχολήθηκαν και μας ενημερώνουν οι:
ΜαΝέΘων ή ΜαΝέΘως ~ ιεΡεύς ύΠαΤος της Αιγύπτου (3ος αιών πΧ.), ο ιστορήσας, στα ελληνικά, την αρχαία Αίγυπτο έως του Μ. Αλεξάνδρου.
ΘεΥς ~ τα ΜήΔεα, αιγύπτιος θεός, ο επινοήσας και την γραφήν του έναρθρου λόγου, ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, σύμφωνα με τους Αρχαίους Έλληνες.
ΠΛούΤαΡΧος ~ των ΔεΛΦών άΡΧων και αρχιερεύς του Μαντείου (45 μΧ. - 120 μΧ.). Πολυγραφότατος και μυστηρίων γνώστης, ο συγγράψας τα "Περί Ίσιδος και Οσίριδος".
ΛούΚιος αΠουΛήιος, ο επιλεγόμενος Πλατωνικός και Σοφιστής. (123 - 170 μΧ.). Φιλόσοφος, ποιητής, ρήτορας και Ιερεύς της Ίσιδος και του Οσίριδος.
.